vrijdag 8 juli 2016

En dan komt de zomervakantie, een tijd van samen zijn!

De zomervakantie ligt aan onze voeten, nog even en iedereen gaat op zijn haar wel verdiende vakantie, waar misschien sommige van ons wel het hele jaar heftig naar hebben verlangt!
De zomer roept normaal voor mij altijd vrolijkheid op, uitkijkend naar onze vakantie en het genieten met elkaar als gezin zondere verplichtingen en vooral het samen ondernemen en bezig zijn.
Nu is er ook vrolijkheid maar wel met een melachonisch tintje om het gemis van ons eens complete gezinnetje maar ook omdat er geen weg meer zal zijn in het samen genieten met jou mijn lief!
Afscheid nemen is niet alleen afscheid nemen van wat is maar ook van wat nog had kunnen komen oftewel wensen verlangen en domen.....
Natuurlijk kan ik vele verlangens het wensen nog gaan vervullen en dat zal op andere wijzen zeker eens gebeuren maar zal niet meer zo zijn als het was met jou....

 Botanische tuin buiten Bangdung!

Vorig jaar om deze tijd waren we nog onbevangen op vakantie in Indonesie op weg naar Surabaya om de zons ondergang te bewonderen bij de Bormo vulkaan.
Misschien maar goed ook dat we toen nog niet wisten wat ons boven het hoofd zou hangen, daardoor is deze laatste reis met elkaar er één met een gouden rand geworden.
Een mooi boek aan herinneringen prijkt op een kastje in de huiskamer en herinnert ons in moeilijke tijden aan hoe fijn we het hadden met elkaar.
En dat is maar goed ook want de tijden zijn hier net als het weer buiten nog steeds onstuimig!
Tegelijkertijd worden we met elkaar ook in ons kracht gezet, daar we elkaar op andere wijzen leren kennen omdat de deur van onze gevoels wereld meer openstaat dan ooit.
Elkaar horen zien en begrijpen staan hierin voorop en dat brengt ons uit eindelijk dichter bij elkaar dan ooit.
Ook al voelt het soms anders, na overwinning van elke stap is er ook blijdschap en komt de hunor van jou mijn lief altijd weer de hoek om!

Het lijkt misschien allemaal alle daags elkaar horen zien en begrijpen, maar onze basis wordt in alle opzichten steeds weer opnieuw gevormd  want de impact van het weg vallen van mijn lief sloeg werkelijk een krater voor ons.
Hoe krachtig we ook denken te zijn de invloed daarvan was groter dan we ooit van te voren hadden kunnen overzien.
Zoals ook nu weer deze zomer, de kinderen worden groter en plannen zelf een eigen vakantie ....
En daar sta je dan ...gelukkig wilde dochter lief nog wel een weekje met mij weg, natuurlijk heel fijn daar ze nog maar een aantal maandjes thuis zal zijn voor ook zij haar eigen thuis gaat creéren.
Verder laat ik de zomer maar komen zoals ze komt en zie ik onderweg wel wat ik tegen kom of wat zich nog aanbied.

Maar..... met in het vooruit zicht nog een weekje weg in september, een reis met een groep want uit eindelijk zal ik alleen mijn weg vorm gaan geven.
Want ook de jongste zet nu al flinke stappen naar een zelfstandig leventje en ook al rem ik hem nu nog een beetje af, eens komt toch die dag.........
Veel veranderingen in één jaar tijd maar langzaam stap voor stap ontstaat er een nieuwe weg.
Ik hoop mijn lief dat je ergens vandaan een blik op ons kan werpen, trots bent hoe wij die weg opnieuw vormen met elkaar zoals wij trots zijn op de vader en man die al die jaren aan onze zijden stond!

Geniet intens van jouw vakantie maar boven al van dat wat je dagelijks onderneemt.......laat het leven werkelijk jouw leven zijn!

Harte groet,

Michaela