donderdag 23 april 2015

Wat bekend het om werkelijk aanwezig te zijn in een relatie......

Gisteren plaatste ik een berichtje over Zembla en de documentaire over passend onderwijs.
De documentaire leverde een prachtige spiegel op in het niet zien, horen en luisteren naar elkaar...
De school en de ouders hadden elk hun eigen verhaal in deze documentaire.Beiden hadden een eigen visie althans,de school in wat ze kunnen bieden en de ouders in wat graag zouden willen zien voor hun kinderen.
Jammer genoeg stopt daar dan ook het verhaal en begint de strijd....waarom omdat er niet meer gedacht wordt in hoever het nog mogelijk is om naar elkaar toe te werken. Dus in laats alleen onmogelijkheden te zien, eens te kijken naar waar nog mogelijkheden liggen om nader tot elkaar te komen.
Oftewel school zegt wij bieden dit en ouders geven aan maar dat willen wij voor ons kind.........
Maar daar tussen zou nog een weg kunnen liggen waardoor je dichter bij elkaar zou kunnen uit komen.
Maar dat vraagt van de geijkte paden af te gaan en dus buiten de bestaande concepten te wandelen.
Laat dat laatste nou juist zo moeilijk zijn voor scholen,.....waarom? omdat men bang is dat als ze een keer toegeven dat er dan meer ouders aan de bel gaan trekken.
Dat laatste lijkt mij juist een voordeel want dan kan je krachten gaan bundelen en setting creëren die voor bepaalde kinderen een juist optimaal en veilig klimaat opleveren om te leren.

Sommige scholen zijn daar al voorzichtig mee bezig door ouders te betrekken in het onderwijs dus binnen de school.
In de praktijk blijkt dit vaak nog eng want wat moet je als leerkracht met een ouder die tips heeft of advies en dus veranderd je rol als leerkracht.
Je staat niet meer alleen op jouw eilandje en gaat van binnen uit samenwerken op dat eilandje ai!
Besef dat ouders veel ervaring hebben met hun eigen kind zet ze dus niet mond dood aan de kant maar tracht in ieder geval te luisteren!
En stel je als leerkracht de vraag wanneer er problemen zijn met een kind in jouw klas, wat zou ik doen als ik de ouder was van dat kind en kan jij dan nog achter die oplossing staan....
Het schept ruimte om nog naar mogelijkheden te kijken waarvan je eerst dacht dat ze er niet zouden zijn.
Besef ouders open geen aanval naar de school, maar zijn verdrietig en dus geëmotioneerd als een kind niet kan krijgen wat hij of zij  recht op heeft en verdiend.



Zelf heb ik als ouder van mijn zoon en dochter, (beide bijna het voorgezet onderwijs zijn ontgroeid ) hier veel ervaring mee daar mijn kinderen niet in een hokje te vangen waren. Geen doorsnee leerlingen en dus niet altijd gemakkelijk voor ene leerkracht om te kunnen volgen. Wat ik vooral geleerd heb als ouder is om goed, duidelijk en bovenal concreet aan te geven wat ik dan wel zou willen voor mijn kinderen. En schroom bovenal niet om andere deskundige daarvoor in te zetten.
Niet om je gelijk te behalen maar soms duidelijker te kunnen laten zien aan de leerkracht waar de essentie van een probleem ligt.Zo kan je weer gemakkelijker tot nieuwe mogelijkheden komen.
Als ouder wordt je vaak gemakkelijk versluiert door emoties en iemand anders of een deskundige kan het vaak dan weer verhelderend weergeven.
Besef dat je met elkaar daar voor het zelfde doel staat / wil gaan en van een onmogelijke situatie, nu een mogelijke situatie wil creëren.
Zorg als ouder dat je een school kiest voor jouw kind, wat bij hem/haar past zoals hij /zij in wezen is met zijn /haar talenten.
Een visie van een school kan mooi zijn maar moet wel passen/aansluiten bij jouw kind!
Zelf heb ik met de oudste een overstap gemaakt op de basisschool, koos voor een visie die bij haar paste maar de school op dat moment niet uit kon voeren door omstandigheden.
Dat vraagt van jou als ouder om een keuze te maken en gelukkig was het ten goede.
Ook bij de jongste overkwam mij dat op de middelbare school, de school van zijn zus bleek niet passend voor hem te zijn ondanks de hulp die hij daar kon krijgen.
Door te vertrouwen op mijn kind en duidelijke afspraken met elkaar te maken en alles bespreekbaar te maken kwam ook hij op zijn plaats terecht.
Niet altijd makkelijk ook als ouder moet je leren om los te laten en te vertrouwen op.

Even terug komend op de scholen zou het mooi zijn als de inspectie ouders zou betrekken bij het inspectie rapport.
Er niet alleen vanuit resultaten wordt beoordeelt, maar ook vanuit het menselijk wel bevinden oftewel wordt er degelijk een veilig klimaat ervaren op de scholen. Want een veilig klimaat is de grootste voorwaarden om tot ontwikkeling te komen voor een kind zowel op IQ als EQ niveau.

Aanwezig zijn in een relatie is niets meer dan zien horen en luisteren wat die ander te vertellen heeft.
Zo nodig dat te spiegelen met de belangen die jij op dat moment dient....,en eventueel te vertalen naar jullie gezamenlijke doelstelling wens van..........

Wil je meer weten of hier over verder praten, dat kan op de inspiratieavond van 28 mei, liever individueel maak dan een afspraak! Michaela Esseveld 061787770 of mail mjj.essveld@online.nl


Warme groet,

Michaela




woensdag 15 april 2015

Liefdevolle relaties oftewel relaties vanuit het hart!

Relaties lopen als een rode lijn door ons hele leven heen. Relatie met o.a. je partner, kinderen, op je werk met collega's en vriendinnen/vrienden.Het zijn allemaal verschillende vormen van relaties. Door alle relaties worden we stukje bij beetje gevormd in wie we zijn en mogen zijn als mens van ons zelf.

Net zo als bij het thema ouderschap vanuit het hart,waarin de relatie met jouw kind essentieel is voor de wijze waarop je vorm en ruimte geeft aan het ouderschap. Zo is dat ook bij alle andere relaties, alleen de ene relatie is wat meer aanwezig in je leven dan de andere relatie. De wijze waarop je daarin gevormd wordt begint al in het gezin waarin we worden geboren,als we voor het eerst de buiten wereld in gaan naar school, gaan werken en nog veel meer.

Bij iedereen kan dat dan ook weer anders zijn want we komen allemaal uit een ander gezin en we lopen allemaal een andere weg in het leven. Zo is de ene persoon is heel hecht met zijn gezin, doen veel samen en sociale relaties staan vaak op een laag pitje of zijn tweede keus. Anderen hebben weer een nauwe band met hun partner kinderen komen daarbij volgen, eigenlijk het leven van pa en ma en en sociale vriendschappen en werkrelaties worden als zeer belangrijk ervaren. Weer anderen zijn veel sociaal bezig, komen af en toe met de deur in huis vallen over de was waar ze misschien steeds weer niet aan toe komen. En zijn een waar dienstmeisje van hun kinderen en sociale relaties. En zo zijn er nog veel meer vormen.

Welke vorm de juiste is zou ik niet weten, ik weet alleen maar wat voor mij goed voelt en dat kan voor iedereen dus weer anders zijn. Wat wel voor iedereen  geld is dat wat jij toelaat in een relatie, wat je ruimte geeft of waar je een keuze voor maakt vormt jou als mens en jou leven en uit eindelijk de relatie met anderen om jou heen.Zoals wat voor mij nu goed voelt, daar stond ik jaren geleden niet bij stil.

Waarom niet?Ik stond liever stil bij een ander dan bij mijzelf..Natuurlijk wilde ik gezien en gehoord worden maar werd er eigenlijk ook weer zenuwachtig van als ik wel in de picture stond.Zo trok ik mensen aan die graag wilde dat er voor hen gezorgd en naar hen geluisterd werd en ik nam de leiding.Zo ook met mijn partner en kinderen en in mijn werk.Zo ontwikkelde ik mijzelf tot steunpilaar waar iedereen tegen aan kon hangen tot mijn energie op raakte en het lontje steeds korter wordt.En daar kan je lang in door gaan maar tot het koortje een keer goed knakt.Ik was van vroeger uit gewend om voor mijzelf te zorgen en deed dat dus ook voor anderen.





Toch voelde het niet goed want er was geen balans oftewel geven en nemen waren totaal niet in evenwicht. En dan zou je zeggen vrienden weg doen, nieuwe zoeken misschien soms, maar eerst eens goed naar jezelf in de spiegel kijken want wie ben ik nou eigenlijk. De verandering die je aan wilt brengen in jouw relatie starten altijd bij jou zelf. Mijn leiding geven had ook zijn kwaliteiten dus die hoefde echt niet in de koelkast of de vriezer. Belangrijker werd dat ik de aandacht eens bij mijzelf neer ging leggen.

Door te erkennen/accepteren dat ik een zeer gevoelige vrouw ben en gemakkelijk geraakt wordt door emoties sta ik mijzelf toe eerst een pauze te nemen voor ik een ander een reactie geef.Eerst voelen of dat wat binnen komt ook klopt en wat ik daar zelf mee wil.
En of dat nu gaat om een vriendin die belt met een probleem, mijn kinderen die ergens met een lekke band staan of mijn man die moppert over het eten, zo kan ik rustiger reageren en boven al beter bij mijzelf blijven en bedenken of ik de oplossing moet zijn voor de situatie van die ander.
Paarden zijn voor mij een mooie schakel hierin, zij zijn heel basaal in hun emoties en gevoelens,want als jij niet zuiver handelt oftewel gevoel volgt, weigeren zij jou gewoon te volgen.
Beter gezegd ze spiegelen gewoon jouw gedrag........

De sleutel in het omgaan met relaties en de keuzes die je daarin kan maken ben je dus zelf!
laat jij het gebeuren/het vormen in je relatie of maak jij bewust een keuze m.b.t.. jouw relatie op dat moment........ Natuurlijk laten we het wel eens gebeuren op de momenten dat weven niet alert zijn en dat zijn dan ook onze levenslesjes niet erg toch! Maar onderzoek eens, heb jij balans in jouw relaties, wat gebeurd er, wat voel je en wat heb jij dan nodig!

Niets is zo moeilijk om zuiver om te gaan met relaties omdat het vraagt volkomen eerlijk te zijn naar jouw zelf!

Op 28 mei is er weer een inspiratieavond bij centrum SAL waar dit thema centraal zal staan.
Jij bent er toch zeker ook bij!


Warme groet,

Michaela

woensdag 8 april 2015

De Lente!

Lente de tijd van zaaien en ontluiken oftewel plannen  die in de winter gemaakt zijn, gaan nu als zaadjes in de grond of zijn zich aan het ontkiemen en krijgen langzaam handen en voeten. Ik was vroeg met de zaadjes planten in mijn kasje en de ene helft is zich aan het ontkiemen en de andere helft lijkt nog in een diepe winter slaap te zijn. Zo voelt het ook voor mij, na de dood van mijn pas overleden lieve hond. Enerzijds bruist het van energie voor alle nieuwe activiteiten die langzaam handen en voeten beginnen te krijgen en de activiteiten die nu worden aangeboden, maar anderzijds liggen er ook activiteiten stil die misschien een nieuw jasje nodig hebben. Omstandigheden zoals nu met mijn hond maken je dan bewust om een stapje terug te doen en het moment af te wachten.

Je hoofd kan veel willen maar dat is niet altijd het verhaal wat je lichaam vertelt.
De natuur is veel meer solide en laat zich niet met zich sollen, zo als ook de zaadjes. Als er geen energie is en in dit geval aan de ene zijde van mijn kasje minder zon is en nog te veel schaduw, laten de planten gewoon op zich wacht.
Afstemming en balans is dan het tover woord en tijd en ruimte! Niet de beste eigenschappen die ik bezit en daar ik geneigd ben mij vast te houden aan het mooie/positieve als afleiding om niet te hoeven piekeren over het anderen Ja zo als veel mensen kan ik behoorlijk in mijn hoofd zitten.

De natuur help mij altijd weer die grens te vinden en dus uit mijn hoofd te komen en weer bewust te worden van mijn lichaam.
Mijn hond zorgde ervoor en nu nog (want in mijn hart leeft Tom volop) dat ik dagelijks voor de dag begint al 45 minuten tot een uur gelopen heb oftewel fris de dag beginnen en loslaten wat die dag geen aandacht behoeft.
Zo ontstaan er dan ook weer nieuwe vormen en ideeën voor centrum SAL!
Mijn maat maatje(mijn lieve hond) mis ik maar blijft voor mij het symbool van tijd nemen en tot rust komen en tegelijkertijd volop in het leven blijven staan.

Vroeger wil de ik nog wel eens in zo'n periode wegkruipen en het leven op dat moment bedanken oftewel er even niet willen zijn.
Nu voelen alle moment waardevol ook al kosten ze energie of als ik ze op dat moment even niet kan begrijpen of dragen.
Door de natuur in te gaan, al mijn zintuigen te laten raken ervaar ik steeds weer de mooiste cadeautjes van moeder natuur en die wereld weer een stuk lichter en tastbaarder maken.
Het begrijpen van die momenten komen dan net als de zaadjes op haar eigen tijd naar mij toe!

Zo ontstaat er dan weer een heerlijk lente briesje en met die warme zonnestralen zorgt dit dan weer voor ongekende mogelijkheden!

Warme groet,

Michaela