donderdag 12 maart 2015

Een leven vol keuzes .............en dan!

Vandaag een stralende lente dag ,zonnig allen nog wat aan de kille kant maar toch....
na een fijne ochtend wandeling ging ik met de auto op weg naar mijn afspraak in de stad.
Wat een drukte wat een mensen allemaal op weg naar iets anders maar toch, allemaal  rijden lopen of fietsen we door die zelfde stad als mieren die uit de of in de zelfde zandhoop komen of gaan.
Al toerend op mijn weg langs de vele winkels worden mij zintuigen geraakt door de vele vormen, kleuren en hoeveelheid van de producten.
Voor ik met mijn afspraak aan de koffie zat had mijn lijf al een waar tijdbommetje kunnen zijn.

Ik noem het een tijdbommetje omdat ik als kind, altijd alles om mij heen op nam en als limonade naar binnen zoog.Hoe langer in de stad hoe stiller ik werd van buiten en hoe drukker van binnen.Stilletjes liep ik mee en vonden mijn ouders mij het ideale kind om mee te nemen in de stad dit daar ze mij overal neer konden zetten en ik mij niet verroerde..De stad liet mij letter leeg lopen wat energie betreft en eten was dan ook geen overbodige luxe. Na de stad had ik echt tijd nodig om bij te komen, wilde ik stil spelen in een hoekje en even zijn in mijn eigen wereld was dan heel belangrijk.Het uiterlijk verschijn is dus niet altijd het verhaal wat van binnen leeft.Houdt jouw kind dus goed in de gaten en geef ruimte om die eigen keuzes te mogen maken.


Vandaag werd ik weer geraakt door het kind in mij, alleen ben ik mij er nu bewust van dat ik een keuze heb uit mijn eigen talenten om daar mee om te kunnen gaan.En dat is zo belangrijk dat je jouw eigen koers durft te varen want dat geef jij jou zelf wat je op dat moment nodig hebt Voor mij is in een drukke stad een rustige ruimte belangrijk om even bij te komen en dus ga ik niet eten als het spits uur is maar juist ervoor of er na! En als jij als ouder jezelf daarin durft te kennen en te zien en daar naar durft te handelen, neemt jouw kind die ruimte ook.Waarom? Omdat jij laat zien dat je rekening mag houden met jezelf en dat je aandacht hebt voor jezelf en met een beetje geluk hoor en zie jij daarmee ook jouw kind in zijn haar behoeften.En anders breng jij al mooie kaders/grenzen aan in het maken van keuzes en bewust keuzes en gewoon een keuze mogen maken!

 Keuzes maken wordt vaak belemmerd door oude pijntjes, trauma's, normen en waarden die je mee krijgt van thuis en die misschien niet de jouw zijn. En dat zijn de sluiers van ons hart waardoor we vaak maar doen zoals we doen.Neem eens de tijd om stil te staan en de sluiers van jouw hart op zij te schuiven en te voelen, wat jouw hart werkelijk te vertellen heeft.Jouw hart is de brug naar jouw talent en het kleurenpalet van het zijn in in wie jij bent! Wat houdt jou tegen.....?We willen toch allemaal een heerlijk leven voor onze kinderen!
Dat er een overvloed aan keuzes is daar kunnen we nu eenmaal niet om heen maar wel hoe we daar mee omgaan!

warme groet,

Michaela

woensdag 4 maart 2015

Nooit geweten dat ik zoveel ruimte had in mijn lijf!

Gisteren avond was de gratis introductie avond van Adem je mee!

Daar het in( mijn) Centrum SAL plaats vond,,had ik mij zo voorgenomen om toch maar eens aan die introductie avond deel te nemen.
Je moet toch immers wel weten wat je in huis haalt en dus even van de kookpot proeven!
Even had ik mijn twijfels daar ik zelf de ademhaling gebruik als paradepaardje in mijn werk.
En niet alleen dat, daarnaast is het niet alleen een bijbeltje wat niet naast maar in mijn bed ligt,daar ik elke morgen een ademhaling meditatie onderneem (in mijn bed )voor ik op sta.
Ach ja je kunt maar ergens in geloven vindt je niet!
Om een lang verhaal kort te maken,zo nam ik gisterenavond dus toch deel aan de ademhalingscursus Adem je mee!

Het was geen drukke avond maar des te meer aandacht voor de cursisten die er wel waren.
Misschien dat mensen het toch lastig vinden om voor te stellen hoe je nou plezierig en ontspannen kunt genieten van een avondje ademhalen?
Nou ik kan je vertellen plezierig en ontspannen was het helemaal en zelfs ik als door gewinterde adembeoefenaar heb in één avond al meer dan genoeg geleerd.
Alleen al dat ik weer eens bewust stil stond bij mijn eigen ademhaling,zonder als zo veel routinematig mijn nummertje af te draaien want dat gebeurd bij mij ook!
T'ja  ben gewoon maar een mens onder de mensen hé!
Daarnaast het bewust voelen van mijn lijf en gewoon weer eens een handvaatje en steun van een ander krijgen om net wat verder te gaan als je het voor jezelf doet.
En dus zo nog beter je lijf kunnen waarnemen en voelen, alles werd warm en stroomde van kruin tot tenen.
Mijn lijf voelde als een stralende ochtend zon en elk hoekje van mijn lijf werd benut, wauw wat een ruimte!
Tussen door was er tijd voor een kopje thee om even de keel te smeren en te babbelen.
Als laatste volgde een ademhalingsmeditatie oftewel Ademhalen op muziek in jouw eigen tempo om zoals de adem coach Naveen Devos zegt een verbonden ademhaling te creëren.!
Een verbonden ademhaling oftewel ademhaling als verbinding tussen lichaam en geest!

Met een lichaam als een houtkacheltje verliet ik uit eindelijk ontspannen,fit en vol energie de les, 
En wie denkt dat je met een lichaam vol energie niet kan slapen heeft het mis, meer dan dat zelfs!
En zelfs de volgende dag weer fit en helder van geest de dag begonnen en met een lichaam dat drie keer zo groot/ruim voelt als het eigenlijk is en dat is nog al wat voor zo'n klein vrouwtje als ik!
Een ding weet ik zeker ik ben weer thuis in mijn lijf!

Naveen Devos                                                           Lucht en ruimte hebben we allemaal nodig om te 
Dank je wel voor de fijne les!                                   zijn als mens!


Warme groet,

Michaela

Baal jij dat er niet bij was...?
Vergeten op te geven of twijfelde je een beetje, doe gewoon lekker mee!
Meld je dan nu aan want er zijn  nog vier plaatsen vrij!





maandag 2 maart 2015

Durf als ouder door de ogen van jouw kind jezelf te zien!

Wij mensen zijn echte kudde dieren en dat is op zich heel mooi en niets mis mee.
Zeker als we o.a. voor elkaar op durven komen,voor elkaar klaar staan, elkaar mee durven trekken om nieuwe stappen te zetten.Complimentjes durven geven en ontvangen aan en van elkaar.
Elkaar durven vertrouwen, een luisterend oor kunnen bieden of ondersteunen met en zo is er nog veel meer.De ruil en leen sites op internet zijn zo een mooi initiatief van deze tijd.

Maar even zo vaak lijd kudde gedrag ook tot elkaar blindelings volgen, zonder er bewust bij stil te staan of dit ook onze eigen weg is die we willen volgen.
De media geeft ons vaak al de voorbeelden zoals we zien bij pubers, graag allemaal de zelfde lange haren,de zelfde make up/opgemaakt zijn,de zelfde soort kleding. programma's als de Voice waarin enerzijds heel positief talent aangemoedigd wordt en anderzijds wil je winnen moet je wel bereikbaar zijn voor een breed publiek en dus aan bepaalde eisen voldoen!Er wordt  eigenlijk een tegen strijdige boodschap gegeven wat je steeds vaker ziet.
Wij als ouders doen ook vaak een duit in het zakje door te volgen wat de maatschappij ons voorschotel.
Zoals we gaan wel naar de film vijftig tinten grijs omdat iedereen gaat, maar een meditatie cursus waarin we iets van ons mogen laten zien is eng of te ver van zijn bedeshow want daar gaat niet iedereen heen en vaak hebben we dan genoeg oordelen klaar staan.

Niet alleen de media is dus goed in creëren van blind kudde gedrag ook wij als ouders kunnen daar behoorlijk wat van zonder dat we daar vaak echt bij stil staan of bewust van zijn.



Het begint al als de kinderen nog jong zijn , wij roepen dat ze buiten moeten gaan spelen en niet steeds achter de tv of computer moeten kruipen, maar wat doen we zelf?
Ga jij als ouder dan ook naar buiten, kom jij ook achter jouw computer vandaan?
Of zoals met pubers, wij als ouder zijn bezorgt m.b.t. de alcohol, maar hoe ga jij daar als ouders zelf mee om ...hoeveel drink jij en praat je daar wel eens over met jouw kind?
Wij als ouders zijn de eerste spiegel voor het kind, in het aangeven en kiezen van die eigen weg.
Wij  ouders laten de beginselen zien die nodig zijn om die eigen weg te kunnen gaan bewandelen.
Dit doen we door een basis mee te geven aan het kind waardoor deze later een veerkracht heeft om op zichzelf en andere terug te kunnen en durven vallen.
Maar als ouders en zo ook ik met enige regelmaat vergeten we vaak in onze eigen spiegel te kijken en onze spiegel is het kind.
Als wij ouders mopperen over onze kinderen omdat ze ons niet het juiste of gewenste gedrag laten zien, dan hebben wij als ouders ons af te vragen waar onze communicatie en vaak bovenal ons handelen hapert.
Als ons handelen hapert spiegelen onze kinderen eigenlijk ons eigen gedrag terug en laten osn zien dat we spreken met een verborgen agenda.
Oftewel dat wat we dus zeggen en voelen komt op dat moment niet bepaald overeen.

Het enige wat dan telt is stil te gaan staan bij ons zelf en ons eens de volgende vragen te stellen en boven al eens te voelen wat deze met ons doen....
_Wat ben ik nu aan het doen, vragen ,opleggen, of verzoeken....
(oftewel hoeveel ruimte geef ik,durf ik een conflict aan te gaan, m.b.t. de situatie zoals deze is.)
_Wat heb ik nodig.
(komt mijn boodschap over of spreek ik met een dubbele agenda wat voor communicatie ruis zorgt. zoals een radio die niet juist afgestemd is,komt mijn boodschap over met dat wat ik voel.)
_Maak concreet en klein wat je wild inzetten m.b.t de situatie.
(Verlies je niet in een emotioneel verhaal naar jouw kind toe waardoor je de essentie van jouw boodschap kwijt raakt. Boosheid, het niet samen eens zijn, teleur gesteld zijn horen er bij en hangen als een kaartje aan de situatie van dat moment en niet aan de persoonlijkheid van een kind. Liggen er continu frustraties bij jou als ouders vraag je dat eens af waarin jij geraakt wordt door het kind, mogelijk dat jij handelt van uit oude stukken van uit jouw kind zijn waarin je niet bent erkend of gezien. Zolang je deze niet opruimt fungeren deze als ruis in jullie communicatie!)
_Als je concreet gaat inzetten wat nodig is, besef dan dat je als ouder ook mee moet handelen. hoever hangt af van jouw kind.
(Twee keer roepen en vinden dat je als ouder al veel hebt gedaan, laat geen concreet handelen zien, concreet handelen begint bij jou als ouder. Mee handelen is kaders aan geven en grenzen durven stellen.)
_ Durf te knuffelen, geef complimenten ook als er van drie stappen er twee niet lukken en sta aan de zei lijn ook als je kind valt en je het al twee keer gewaarschuwd hebt. geef het een aai over de bol en zeg, de volgende keer beter, is het kind ouder praat er dan samen over, maar waak voor een emotioneel verhaal waarin je afdwingt dat het kind naar jou moet luisteren omdat jij nog zo gezegd had dat...Ga dus uit van het positieve, zoals goed dat je het zo mooi voor elkaar heb gekregen,en vond je dat het lang genoeg heeft geduurd in plaats van het had wel wat langer mogen duren. Hou de vragen open en vul ze dus niet naar jouw mening in, geef wel concreet aan wat jj voor jou kind kan betekenen wat je weer kan kaderen d.m.v. een tijdspad en opties.

Ouders zie jouw kind als een individu die zich binnen een groep op haar/hem eigen wijzen ontwikkeld met zijn haar eigen talent, ook als dat totaal anders is als jezelf had verwacht.
Geef ruimte voor keuzes maar begrens tot hoever dat mag gaan.Opvoeden is soms zo moeilijk omdat we ons zelf als ouders steeds mee nemen en vaak vergeten dat we geen robots zijn of een computer die een handelingen uitvoert en klaar is.Daarnaast laten we onze communicatie te vaak versluieren door onze verwachtingen.verwachtingen die we over ons zelf hebben en projecteren op onze kinderen.Zei protesteren eigenlijk omdat wij de steekjes laten vallen nog veel vervelender vaak niet durven te laten vallen. We houden zoveel ballen omhoog dat we vaak vergeten wat nu echt belangrijk is.

Ja Kudde gedrag voelt vaak veilig want je volgt het gedrag op dat door de groep getolereerd wordt.
Het geeft een gevoel van ergens bij horen en gezien worden door anderen en dat kan heel fijn zijn.
Maar het kan dus ook beklemmend zijn als jouw verwachtingen weg gedrukt worden door het kudde gedrag en geen ruimte krijgt.
Hoe kan jouw kind dan leren wat het is om zijn haar rol te vinden binnen die groep en daar zijn wij als ouders verantwoordelijk voor.
Vallen en opstaan omgaan met teleurstellingen en grenzen maken het leven tastbaar en als je terug kan vallen op jouw kudde zoals het gezin waar je op gevangen wordt als het even mis gaat en samen weer een weg vindt om door te gaan, creëer je veerkracht bij jouw kind om later in die grote kudde de maatschappij die eigen weg te vinden en te gaan/bewandelen.

Mijn ervaring als ouder is; Als jezelf mag struikelen in het leven en daar om kan lachen, boos verdrietig en teleurgesteld mag zijn, je een meer ontspannen ouder kunt zijn naar jouw kind.
Je hoeft niet HET voorbeeld te zijn of VOLMAAKT maar kan je mag er gewoon zijn,zijn als mens en zijn als ouder voor jouw kind in dat wat op dat moment nodig is!
Je hoeft niets op te lossen, te regelen en uit handen te nemen, maar er gewoon zijn, luisteren horen, zien en weer terug geven en eventueel samen de eerste stappen te zetten!


De volgende keer ouders en het bos van keuzes!!
De volgende inspiratie avond op  9 april gaat over: Ouder zijn van uit jouw hart!
_ Wat betekend dat voor jou?
_Hoe handel je dan of wat voor ouder ben je dan.....?
_Of waar loop jij tegen aan,wat maakt het zo moeilijk?


Warme groet,

Michaela