dinsdag 22 januari 2013

2013 het jaar van ik naar wij of te wel verbondenheid!.

Januari is ook dit jaar een koude maand met sneeuw en vorst! temperaturen waar door we de neiging hebben weg te kruipen in ons warme holletje..........
Wanneer ik s'morgens vroeg met mijn hond wandel lijkt de wereld stil te staan, als een mooi tableau!
Niets lijkt bewegen en alleen de stilte beroerd mij op zo'n moment wordt ik bewust van de schoonheid die de wereld om mij heen te bieden heeft.
En wordt ik zelfs voelbaar door geraakt,die intense stilte die mij bijna dwingt alle gedachten en gevoelens los te laten en alleen te genieten van het moment zonder tijds besef, gewoon hier en nu!

Voor  mij als hoogsensitief persoontje een uitgelezen moment om nieuwe idee├źn tot mij te laten komen en weer een nieuw leven in te blazen,oftewel legen van dat hoofd en lijf en ruimte maken.
De winter laat dan ook weer even voelen waar zij ook werkelijk voor dient, zoals in vroeger tijden waarin men vanzelf een paar tandjes terug moest als men niet buiten het werk volledig kon doen en de verhalen bij een warme kachel geteeld werden.
Nee er was geen verwarming geen pc, geen verlichting waardoor we onze dagen langer en anders konden indelen.
We schaarden ons naar het seizoen en dat wat het ons te bieden hand en zo verbond de winter ons op een natuurlijk manier met elkaar ook al was op dat moment de wereld buiten kleiner geworden.

De tijd terug draaien moeten we niet willen, wel het beste van die tijd (zoals het seizoen die de winter toen met zich meebracht) bewust blijven door het ruimte te geven in het nu.
Oftewel bewust blijven ,kijken/zien , voelen, horen en ruimte geven aan de seizoenen in verbinding met de mensen om ons heen.
Of dit nu is door een boodschap, kunstwerk, verzorgen van dieren, naar je werk gaan ectra alles schept een band met de mensen om je heen.
En de natuur? die maakt je dus waakzaam voor het hier en nu!

Warme winterse groet,

Michaela