maandag 26 augustus 2013

 De batik fabriek.
 Foto een en twee
 Een schooltje foto 3
 Zingen en dansen met elkaar gebeurd overal! foto 4
Zomaar in een dorpje! foto 5

De zomer voorbij.......!!!

De zomer voorbij....... niet helemaal natuurlijk daar we nu de nazomer in gaan maar de grote vakantie is echt over althans in het zuiden.

De zomer is een zomer vol verrassingen geworden en rijkdommen die we vergaard hebben zonder op zoek te zijn!.
Samen met mijn dochter hebben ik twee paarden verzorgt en getraind en daarnaast nog ons eigen paard.
De ervaring die ik op wilde doen met paarden lag ineens zomaar voor het oprapen.!
De methode van Klaus Ferdinand Hemfling heb ik op de twee mooie vriezen kunnen toepassen en hoe.....
Wat een heb ik veel van ze geleerd en wat een rust brachten ze mee en dat in het hete zomer weer.
Ze zeggen weleens als je het loslaat komt het vanzelf naar jou en dat is echt waar,mits je bewust blijft van de weg waarop je op dat moment bevind.
Het mooiste was dat mijn dochter nu mij volgde terwijl dat lang andersom zo was.
Zij was het meisje met jaren lang paarden ervaring en ik kwam net kijken!
Zeer rustig volgde ze gewoon wat ik deed en stelde zo nu en dan een vraag en aan het einde van de tweede week ging ze het oudere paard over nemen en experimenteren.
De invloed van deze twee paarden /friezen die heel aards zijn in hun doen oftewel echte werkpaarden.
Ze gaven mij heel veel rust en besef hoe groots geaardheid kan voelen en wat dat met je doet.
Wat een innerlijke rust en je dus niet verliezen in conflictjes zoals met mijn dochter want we hebben beiden graag de touwtjes in handen al kan zij daar vaak beter voor staan als ik en ben ik bijna de puber die zich krachtig moet laten gelden. Nu ging het gewoon van zelf ,vanuit innerlijke kracht in wie we zijn en kunnen  en mogen zijn.


In Afrika/Gambia en Senegal, waar we van de zomer zijn geweest na ons paarden avontuur; Zijn we gewoon wie we zijn en niet alleen achter een gesloten deur maar in heel het dagelijks doen en laten.
De mensen daar hebben geen keus in leven en overleven, het is gewoon overleven.
Als de regering bepaald dat hoe meer kinderen hoe meer land t'ja wat gebeurd er dan.......
Men heeft gemiddeld 4 vrouwen 25 kinderen waarvan er misschien 5 naar school gaan en de rest voor het inkomen moeten zorgen.
Maar toch geen van de kinderen die we hebben gezien zijn wanhopig ,maar overal blije gezichten ook onder soms barre omstandigheden.
Vrouwen die hard werken en al het zware werk moeten doen met kleintjes op hun rug, lopen trots over de akkers en op straat in hun kleurrijke gewaden.
Gesproken over zien en gezien worden,zij worden gewoon gezien!
De innerlijke kracht die zij hebben ontwikkelen ze gewoon uit hun dagelijkse routine van doen, er is geen tijd om stil te staan of je iets wel of niet angstig vindt je zult gewoon moeten overleven en dus door gaan.
Is het gek dat ze dan stil gaan staan als ze blanken zien?Blanken hebben vaak iets bij zich en delen.
Onze dochter schrok zich wilde toen we in een inheems dorpje waren en de kleding bijna uit haar koffer werd gehaald,toen zij deze wilde uitdelen.
Letterlijk overleven als een dier en niet over de kennis beschikken  dat je moet wachten voor je iets krijgt,zij hebben immers geen scholing gehad.
Gelukkig kwam het stam hoofd een verzoeningshand geven als excuus, maar konden zij er iets aan doen?
Toch voelen de mensen zich geen slachter van hun arm zijn en oveal is het rijk aan talenten die ingezet worden zoals houtsnijwerk , batik, landarbeid enz waardoor de mensen toch wat dagelijkse producten kunnen kopen en overleven.
Die innerlijke kracht zouden wij wel in westen kunnen gebruiken, niet door therapie maar door de krachten samen te bundelen en misschien wat meer te overleven als te leven.
En we zouden wat van onze kennis uit het westen kunnen delen in afrika zodat zij verder kunnen en niet altijd te hoeven overleven.
Niet alleen kennis maar ook daadkracht iets van zij van nature hebben  want als daar de straat blankstaat van de regen ,wordt deze gezamenlijk door de bewoners/ opgeknapt  zodat ieder weer over die zelfde weg kan.
Met elkaar zouden we ook wat van de kinderen kunnen leren want blank of zwart onze kinderen speelde gewoon met elkaar
Geen muren geen bergen van oordelen maar zien ,ervaren en voelen van dat wat is en dat is innerlijke kracht!

Thuis was de stilte welkom om alle opgedane levens ervaringen de ruimte te geven,gelukkig hebben we een grote groene tuin!
En wat voelen we ons rijk , rijk omdat we zoveel beleeft hebben met de Afrikaanse bewoners , zoveel levenservaringen die maken dat we nu toch wat langer bij de dingen stil staan en hele simpele dagelijks 
handelingen anders aanpakken oftewel stiekem willen we contact houden met onze eigen innerlijke kracht.
Dank je wel Gambia, Senegal en medereizigers wat een mooie en rijke zomer!

michaela




dinsdag 18 juni 2013

Dinsdag 18 juni!

De zomer is eindelijk aangeland en laat zich goed zien en voelen....
De zon schijnt volop en het is nu echt warm en eindelijk zijn alle planten weer aan het bloeien.
Nog niet zoals we gewend zijn want de wilgen langs de weg vertonen nog maar kleine groene bolletjes maar toch......
De groei van en bloei van de zomer zet zich nu ook op andere fronten een weg, nieuwe plannen beginnen langzaam voet aan de grond te krijgen en wat oudere pannen zoals  het uitgeven van mijn boekje vraagt om uitstel en wordt op de langere baan geschoven.
De tijd stroomt helaas niet met het boekje, ook uitgevers zijn het kaft van het koren aan het scheiden want  de finianciele kas laat niet alles meer toe. Of het nu gaat om de boeken of personeel ook daar lijken bij de uitgevers nu de nodige problemen te liggen.
De tekenen waren al aan de wand daar helaas een mooie lezing over hoogsensitiviteit al niet door ging.
Een lezing die voor mij gekoppeld was aan mijn boekje, blijkbaar had het nieuwe begin van mijn werk een andere vorm nodig.
Niet vast roesten dus nieuwe wegen zoeken en soms eerst tijd geven om die nieuwe weg weer te laten rijpen.
Ademhalen en bewust blijven van de grote energie bron in jezelf en het tijd en ruimte gunnen door andere plannen eerst ruimte geven en te volgen.
Zo komt er dus meer ruimte voor de paarden en met positief energie wordt er een nieuwe bron aangeboord.
Een mooier en krachtiger begin kan ik eigenlijk niet wensen en een kracht van uit zachtheid letterlijk werken met de voeten op de grond, tastbaar vorm geven aan....
Nieuwe werk kansen dienen zich aan , ruimte om met paarden aan de slag te gaan en ervaring op te doen.
Niet dat de wereld in eens 180 graden draait maar zoals het altijd gaat na de lente wie zaait en het liefde vol verzorgt zal uit eindelijk kunnen oogsten. Maar eerst genieten van alles wat tot bloei komt en wat uit eindelijk werkelijk onze aandacht vraagt en daar gaan we mee aan de slag.
eigenlijk vreemd want we gaan al aan de slag op het moment dat we  de grond bewerken , de eerste plannen smeedde en gaan zaaien.
Daar wordt de eerste intentie gelegd naar dat wat we zo graag willen en waar we voor moeten gaan staan en uit eindelijk hoeven we dan alleen maar de juiste zorg en aandacht te geven en ons bewust te blijven van die intentie.
Het lijkt zo simpel maar niets is zo moeilijk als het mee stromen en tegelijkertijd dicht bij jezelf te blijven.
Want in dat laatste schuilt het grootste antwoordt/waarheid om alle je plannen zo zuiver mogelijk waar te kunnen maken en er letterlijk handen en voeten aan te geven!
Dus op naar een creatief volle zomer die veel gaat bieden, ook al doen we niets of ga je niet weg het maakt niet uit alles draagt bij aan het verwezenlijken van jou plan als je daar maar bewust van bent.
Ik ga een zomer tegemoet van evenwicht, doen en laten komen en weer meesstromen...
Dat met twee pubers om mij heen zorgt vast voor een mooie uitdaging!

lieve groet, michaela




 foto 1 en 2 laten zien wat allemaal mogelijk is tot het toepassen van massage met paarden.
De paarden uit het Franse Lison zoals ik beschreef in mijn vorige blog berichtje!
Kijkend naar zijn maatje die onderhanden werd genomen met een massage!

woensdag 29 mei 2013

woensdag 29 mei

Van moment tot moment leven!

De lente is al weer volop begonnen al zien we dat niet helemaal terug in het weer, het blijft heerlijk kwakkelen zoals ook de wereld om ons heen.
Vanochtend bereikte mij een email bericht waarin aangeven werd dat de lezing die 14 september zou doen over hoogsensitiviteit werd afgezegd daar de landelijke netwerkdag onvoldoende leden trok/aanmelden.
Een week geleden ging ik naar Frankrijk om een vijfdaagse te ondernemen gericht op paarden coaching.
Ook dat was bijna niet door gegaan door de vele afmeldingen.
Gelukkig trof ik een creatieve en open docent aan die mij met alle liefde alleen wilde begeleiden.

De geboden mogelijkheid leverde zowel voor mij als mens ,maar ook als therapeut een schatrijke ervaring op.
Wat maar de vraag zou zijn of ik dit ook opgedaan had als we met een hele groep waren geweest.
kortom natuurlijk vindt ik het jammer dat de lezing niet door gaat, maar het vraagt van mij om met en open blik naar mijzelf te kijken.
En als ik eerlijk ben maak ik nu ook bewustere keuzes, of ik wel of niet daar aan zal deelnemen, wat voor nut het heeft m.b.t. tot mijn werkveld en daarnaast natuurlijk wat is het prijskaartje.
Het is duidelijk dat ieder zo in zijn eigen wereld aan het roeren , tasten en beleven is wat hij of zij er mee wil en welke keuzes daar aan vast hangen.
Blijkbaar zijn we nog niet uit geroerd en heeft het tijd nodig om onze plannen met elkaar te delen en te weven.
Misschien zijn de emigranten  daarin wel verder en daarmee bedoel ik de generatie van 55 plussers die nu in het buitenland wonen.
Een week geleden was ik in een soort van pup waar deze groep samen kwam, het verloop van de week werd gedeeld en daarnaast werden de diensten die ieder te bieden heeft werden met elkaar door gesproken.
Of simpel gezegd wie wat voor wie kan betekenen!
Het ruilen van diensten wordt het nieuwe fenomeen, wie zijn product letterlijk het beste aan de man kan brengen tegen over een weder dienst van een ander zal het meest verrijkt worden!
Hard adverteren , smijten met geld voor advertenties gaat niet meer helpen maar bewust voor het concept kiezen wat bij jou past en met eigen energie aan de man brengen oftewel tastbaar maken wat jij te bieden hebt wordt het nieuwe concept.
In gesprek gaan, durf lef te hebben, durf jouw kwaliteiten te delen en vooral durf te vragen wat die ander jou daarin te bieden heeft.
Ben niet bang voor concurrentie, want elk mens is anders en elk mens heeft zijn eigen thema in het leven waardoor hij of zij op eigen ziens wijzen zijn eigen concept weer zal creëren.
 met elkaar het dialoog aan gaan is durven kijken buiten jou eigen lijnen.
Lijnen van veiligheid waar je misschien het liefst in blijft hangen maar dan....... als je er uit durft te stappen en verder durft te kijken is de horizon veel grote.
Je ontdekt nieuwe mogelijkheden, nieuwe kansen waardoor je vanzelf financieel al een ander plaatje creëert en bezuinigen niet eens meer nodig zijn.
Besef iedereen heeft altijd een keuze ,hoe lastig het ook kan zijn.
Net als het weer ,als het regent heb ik een keuze om een paraplu mee te nemen of mij nat te laten, maar ik kan ook binnen blijven.....
Keuzes maken is in het moment blijven en regeren op dat wat zich aan dient en het wat met jou doet!
Net zoals mijn boom een creatie die naar voren kwam, op een moment dat ik mijn horizon weer liet groeien en buiten mijn eigen lijnen durfde te kijken!

Met zijn allen moeten we er voor werken om de brug te creëren naar het samen doen!


Groetjes Michaela

woensdag 20 maart 2013

Ik ben er weer!!


Het is weer even geleden dat ik een berichtje had geplaatst op mijn blog
Snelheid past dus echt niet bij mij en dat blijkt ook wel want we zijn inmiddels twee maanden verder.
Blijkbaar ben ik niet vatbaar voor het internet virus en glijd de tijd aan mij voorbij wat internet betreft.
Soms vraag ik mij af hoe anderen dat doen en de tijd vinden voor multitasken zoals dat heet.
Voor mij is die multitasking geen goede uitvinding want het zou mij hoofd nog voller volstoppen en dat terwijl ik juist probeer de balans te vinden tussen wat nu van belang is en rust/ruimte.
Toch is er  bij mij ook het besef dat als we van ik naar wij willen gaan in 2013, het belangrijk is om ook de nieuwe ontwikkelingen te kunnen intergreren in mijn leven.
Maar wel die ontwikkelen die van belang zijn voor mijn leven nu en t'ja dan krijg je het pffff!
Dat vraagt om keuzes maken en ai dat is zo  vermoeiend want als hoogsensitief persoontje denk ik altijd te ver en wil ik altijd te veel en als ik niet oppas zit ik al bij het eind doel.
Zoals afgelopen een voorbeeld; Ik ga cadeaubonnen maken via een bepaalde site, die cadeaubonnen lukte wel ,maar dan......... kom je er achter dat ze hele website concepten verkopen of hele internetpakket waarin je website/facebook, twitter,blog, ectra allemaal met elkaar geschakelt zijn goed voor je pr staat er dan bij.
Ik krijg het al spaansbenauwd hebben we dat echt nodig of is misschien een aantal instrumenten ook oke zoals facebook en een website.

Soms vraag ik mij af of we niet te veel vast roesten in ons ineternet wereldje en we niet gewoon zoals vroeger naar buiten moeten met ons verkooppraatje.
Gewoon contact maken met de mensen en laten zien met wie ze het genoegen hebben.
Gelukkig ondanks de sneeuwbuien nu nog in maart,kan ik buiten wandelen en in de natuur is er rust.
In de rust komt dan weer het besef om gewoon maar het maar te alten bij facebook en mijn website en vooral weer het mensen contact aan te gaan.
Uit eindelijk zijn we allemal ons eigen wandelende visiete kaartje en dus hup naar en beurs ,een lezing geven of gewoon oude clienten die bellen (als survice) van advies voorzien.
De kracht ligt vaak in de suvices het voorwerk ,contact maken ,horen luisteren en de mens willen zien en de rest ontwikkelt zich dan vanzelf.
De investering zit dus in het begin,net als in de natuur  als de boer zijn land goed bewerkt   kunnen de zaaitjes groeien en ontkiemen en voor de rest is ook de boer afhankelijk van alle factoren van buiten af.
Hij kan wel inspelen op die factoren als hij zijn kennis en eigen kwaliteiten voldoende heeft ontwikkelt en kan inzetten daar war nodig is.
Daarna vereist het geduld en ruimte om te zien , en te volgen hoe het zich gaat ontwikkelen en is de kracht het goed te onderhouden.

Dus ook ik ga verder met het het bewerken van mijn land ,gezien de nieuwe ontwikkelingen die plaats vinden zoals het verkoop praatje/intervieuw in het You magazine en het voorbereiden van een lezing om mijn bedrijfje op de kaart te houden of tewel onderhouden van en nog veel meer.
En t'ja dus geen tijd om te multitasken.
Ach die korte berichtjes zijn ook niets voor mij en zo ieder zijn ding zullen we maar zeggen!

Ik zou willen zeggen een warme lente groet, maar laten we er en warme winter groet van maken met die sneeuw!

Michaela


dinsdag 22 januari 2013

2013 het jaar van ik naar wij of te wel verbondenheid!.

Januari is ook dit jaar een koude maand met sneeuw en vorst! temperaturen waar door we de neiging hebben weg te kruipen in ons warme holletje..........
Wanneer ik s'morgens vroeg met mijn hond wandel lijkt de wereld stil te staan, als een mooi tableau!
Niets lijkt bewegen en alleen de stilte beroerd mij op zo'n moment wordt ik bewust van de schoonheid die de wereld om mij heen te bieden heeft.
En wordt ik zelfs voelbaar door geraakt,die intense stilte die mij bijna dwingt alle gedachten en gevoelens los te laten en alleen te genieten van het moment zonder tijds besef, gewoon hier en nu!

Voor  mij als hoogsensitief persoontje een uitgelezen moment om nieuwe ideeën tot mij te laten komen en weer een nieuw leven in te blazen,oftewel legen van dat hoofd en lijf en ruimte maken.
De winter laat dan ook weer even voelen waar zij ook werkelijk voor dient, zoals in vroeger tijden waarin men vanzelf een paar tandjes terug moest als men niet buiten het werk volledig kon doen en de verhalen bij een warme kachel geteeld werden.
Nee er was geen verwarming geen pc, geen verlichting waardoor we onze dagen langer en anders konden indelen.
We schaarden ons naar het seizoen en dat wat het ons te bieden hand en zo verbond de winter ons op een natuurlijk manier met elkaar ook al was op dat moment de wereld buiten kleiner geworden.

De tijd terug draaien moeten we niet willen, wel het beste van die tijd (zoals het seizoen die de winter toen met zich meebracht) bewust blijven door het ruimte te geven in het nu.
Oftewel bewust blijven ,kijken/zien , voelen, horen en ruimte geven aan de seizoenen in verbinding met de mensen om ons heen.
Of dit nu is door een boodschap, kunstwerk, verzorgen van dieren, naar je werk gaan ectra alles schept een band met de mensen om je heen.
En de natuur? die maakt je dus waakzaam voor het hier en nu!

Warme winterse groet,

Michaela