dinsdag 30 oktober 2012

dinsdag 30 oktober Niet vergeten hoor!

Programma van Mentalcare;

_Donderdag 8 november Vasthouden of juist loslaten! (17 januari 2013 herhaling)
_Donderdag 22 november Hoeveel rust heb jij/Ervaren van harmonie (31 januari 2013 herhaling)
_Donderdag 13 december Voel je vrij om hier te zijn/ontdek het kind in jou! (14 februari herhaling)

kijk voor meer informatie op www.mentalcare.nl

Dinsdag 30 oktober, We pakken het gewone leven weer op...............

Op 20 oktober overleed mijn schoonvader na een moeilijke strijd met het leven en de dood.
Zijn ziekte haalde hem in , fysiek uitgeblust maar mentaal eigenlijk nog dat uit het leven willen halen wat er in zat.
De strijd om nog te mogen leven, is vaak ook de angst voor de dood.Zeker als we in ons  leven niet anders gewend zijn geweest het leven zo gemoed te treden. Vaak zien we deze processen niet bij een ander omdat we ze nauwelijks herkennen of bewust van zijn in ons zelf en de strijd buiten de overeenkomstige essentie velen vormen kent.Maar als de strijd lang duurt wordt die dikke wintermantel broos en is dan onderhevig aan slijtage.
Die slijtage zorgt er voor dat er en bepaalde zachtheid ontstaat waarin we mensen soms opnieuw ontmoeten en zo was dat ook met mijn markante schoonvader.
Onder die winter mantel zat een mens die behoefte had aan liefde , warmte en genegenheid zoals wij allemaal een grote behoefte daar aan hebben maar vaak ontkennen.
Door de slijtage van die wintermantel werd er iets zichtbaar wat lang misschien wel anders leek dan het in werkelijkheid was.
Drempels vielen weg de afstand werd kleiner en het bereik van mens tot mens werd groter, warmer, begrip voller en intenser.
Zo kan de weg naar de dood  ook verzachtend zijn en mens dichter bij elkaar kunnen brengen dan in het volle leven zelf.
Toch besef ik nu is zijn overlijden voor mij weer een mooie bewustwording van het gegeven dat we vooral van elkaar moeten genieten in het leven zelf, door bewust te blijven kijken naar zelf.
kijken naar ons zelf en vanuit die spiegel de ander ruimte te kunnen geven en minder oordelend te zijn en te accepteren van dat wat is.
Acceptatie leid naar ruimte voor jezelf en uit eindelijk naar die ander en simpel weg met elkaar gewoon te kunnen zijn wie je bent op dat moment.
iedereen heeft namelijk zo zijn eigentijds pad om dingen/situaties te doorleven en zijn weg te kunnen vervolgen.
Zo ook mijn schoonvader en heeft vast nu rust gevonden, de rust waar zijn ziel zo naar verlangde.

Het leven gaat door net als op de dag dat hij overleed, binnen was het stil buiten leefde ieder zijn leven.
Toch dat het binnen stil was en er veel moest gebeuren maakt dat er ook weer veel levenslessen zijn opgedaan en een bewustwording gecreëerd.
Al is het maar dat mijn controle werkelijk overboord moest en ik alleen maar dienstbaar kon zijn.
Een rol die voor een regelaar als ik niet makkelijk is maar mij het wel makkelijker maakte om goed bij mijn eigen gevoel te blijven en mij geen kans gaf mijzelf te verliezen in de emotie,s.
Na ja even dan op de begrafenis maar goed we mogen natuurlijk ook gewoon mens zijn!
Nu veder met mijn weg te plaveien en nieuwe stappen te zetten en met deze nieuwe bewustwording als warme deken om mij heen.
Geen strijd, maar zijn in zachtheid ,zien en gezien worden,vallen en opstaan , lach en een traan en bovenal delen met elkaar.

warme groet michaela



woensdag 17 oktober 2012

hoogsensitief- michaela: hoogsensitief- michaela: Dinsdag 18 september,Na e...




hoogsensitief- michaela: Dinsdag 18 september,Na een week nagenieten van ...

Woensdag 18 oktober alweer een maand geleden besef ik , nu mijn blog weer open.
De tijd gaat soms te snel waardoor sommige dingen zoals mijn blog in eens aan mij voor bij glijden.
Mijn boekje zoals ik de vorige keer aangaf , is eindelijk verstuurd naar verschillende uitgevers.
met trillende vingers heb ik alles verzonden per mail en t'ja het blijft spannend een boekje uitgeven.
dit boekje misschien nog wel meer als mijn vorige boekje daar het deels autobiografisch is en veel over mij zelf als mens laat zien.
En t'ja laat dat nou net niet altijd mijn sterkste kan zijn geweest.
Maar het tij kan keren (weten we nu)en een nieuwe wending nemen en dat is maar goed ook.
Stel je voor dat ik nog steeds draaiende zou zijn in een wervelstorm in mijn eigen cocon , dan zou ik de wereld totaal anders ervaren als nu.
Ondanks allerlei bewegingen om mij heen zoals de zorg van mijn schoonvader, mijn boekje wat nu weg is en wat daar uit zal komen, de ontwikkeling met de paarden(intuïtief rijden en communiceren met) die nu in volle gang is en het nieuwe programma wat ik uitgezet heb binnen mijn praktijk en niet te vergeten mijn heerlijke pubers die beloofd was om hun kamer een nieuwe look te mogen geven, is er toch rust....
Net zoals het nu buiten de overgang naar de herfst is ingezet, door zon en regen/wind die elkaar afwisselen. Zo is het ook thuis en met mijn werk mee gaan in het ritme wat op dat moment bij mij past en dat vooral ook op tijd aangeven en delen.
Vooral dat laatste wilde ik nog wel eens vergeten en zat soms al verder als mijn gezinsleden wat ook het onstuimige herfst weer binnen bracht.
Maar ja al doende leert men zullen we maar zeggen en daarbij doet de herfstvakantie ook een duit in het zakje, daar het nu wat rustiger is in de praktijk waardoor we wat meer kunnen uit balanceren.
Duidelijk is mij nu wel hoe belangrijk het is dat ook andere jouw stapjes kunnen volgen en boven al eerst jij zelf.
Niet meteen controle willen hebben over het hele plan maar het als doel zien en bij stap een beginnen.
Dus met zijn allen een plan bespreken en taken verdelen en vandaar uit stap voor stap verder gaan.
En dus niet meteen van begin af aan al weten hoe het eind resultaat moet zijn zoals voor de kamers van mij puber.
Of mijn boekje wel wordt aangenomen en hoe het dan verloopt, of de weg die mijn schoonvader nu bewandelt naar het einde, niet weten maar berusten in en loslaten en doen wat op dat moment voor jouw belangrijk is en in mijn geval weer rust geeft.
Al is het bewijzen van spreken maar dat je een kaarsje aan steekt!
Dus bij dezen zijn jullie getuig dat ik ook tegen mijzelf zeg nogmaals loslaten en naar je toe laten komen maar er wel bewust bij blijven.
Want ook op de weg van het loslaten kun je beren tegen komen als je niet goed naar jezelf luistert en
naar jezelf luisteren opent de weg uit eindelijk naar die ander!
Dus ga ik nu bewust via mijn blog jullie warm maken voor mijn nieuwe programma, de behoefte van uit mij om te delen met jullie van die informatie en handelingen leidend tot een weg waar misschien ook jullie behoeften liggen!

Agenda/ programma  van november 2012 tot maart.2013

Voor volwassenen;

8   november/17 januari: Wat houdt jou nu bezig/Vasthouden of juist loslaten?
22 november/31 januari: Hoeveel innerlijke rust heb jij/Het ervaren van harmonie!
13december/14 februari:  Voel je vrij om hier te zijn/ontdek het kind in jou!

Vanaf 9 januari start voor de kinderen de kidsworkshop, voor hoogsensitieve kinderen op de woensdag middag.

KIJK VOOR MEER INFORMATIE OP www.mentalcare.nl