dinsdag 18 september 2012

Dinsdag 18 september,

Na een week nagenieten van de heerlijk week in de Pyreneeën nu weer met beide voetjes op de grond.

Afgelopen week meteen in Nederland de draad opgepakt om de ervaring uit de Pyreneeën door te zetten en een eerste stap te maken naar een nieuwe vorm in de praktijk.
Heerlijk om weer op een nieuw uitzicht te kunnen creëren!

Deze week druk met het zoeken van een uitgever en het afronden van mijn nieuwe boekje, over Hoogsensitiviteit!

Deels autobiografisch en van daaruit allerlei thema's in relatie met Hoogsensitiviteit.
Het zou mooi zijn als het boekje een herkenning mag zijn van gevoelens en een opening mag creëren naar het omgaan met.
In plaats van je te verliezen in diepe dalen /jouw valkuil een kracht bron mag zijn naar tevredenheid met jouw zelf en uit eindelijk de mensen om jouw heen.
Voor mij is het boekje een nieuw begin naar zijn oftewel laten zien wie ik werkelijk ben!

Het is heerlijk om aan een boekje te werken maar tevens moet je waakzaam blijven om jezelf niet te verliezen.
Autobiografisch schrijven, maakt die kans wel groter ,daar je een doosje oprukt van waar uit soms meer te voorschijn komt als jezelf had gedacht.
Zoals herinneringen, twijfels ,emoties en gevoelens. 
Alles vraagt dan ook tijd, voor je zover bent dat je het aan het papier toevertrouwd.
Het tempo groeit dan ook mee met het boek en dat is maar goed ook.
Gelukkig voor mij daar ik juist vaak geneigd ben te hard te gaan , moet ik nu dus wel inhouden of ik wil of niet want het gaat toch nu eenmaal toch niet sneller.
dankbaar ben ik voor mijn hond die de pauzes wel weet aan te geven, maar goed ook want die pauzes leveren vaak weer de mooiste schrijf momenten.

Nu dus zoeken naar een uitgever die niet alleen een autobiografisch boekje wil uitgeven, maar ook een boekje dat voorzien is van gedichten en kunstwerken!

Een uitbreiding van mijn eerste boekje dat alleen bestond uit gedichten kunstwerken.
Geen eenvoudige klus met alle regels waarvan uitgevers zich voorzien, maar ik ben er van overtuigd dat er zeker een weg open zal liggen................

Jullie horen van mij!


woensdag 12 september 2012

Nieuwe start na een geweldige week in de Pyreneeën.!

Toch nog even weg ! Afgelopen week ben ik naar de Pyreneeën geweest waar ik gewerkt heb met wilde paarden.(vanuit de organisatie Terra Natura)
Het weg gaan was een hele onderneming daar niet iedereen hier in huis het even goed overzag en emoties de overhand dreigde te nemen.
Maar goed na overleg en vele tips om met de kinderen  o.a.een schemaatje van taken te maken kwam er toch rust in de huis.
En nee ik heb niets geregeld deze keer alleen maar aangegeven en letterlijk de controle losgelaten met als motto samen oplossen.
En dat is wonderwel helemaal goed gegaan, gaf mij een berg rust met weggaan en zo bleef de regie in de handen van de achterblijvers.

Wat zijn paarden mooie dieren en zeker als ze in het wild leven daar ze een heel zuiver oer ritme hebben.
Zo dicht bij hun intuïtie, dat wij als mensen daar echt nog wel wat van kunnen leren wauw!
Energetisch werken met paarden vraagt om een goede balans en rust in jezelf te kunnen bewaken en bovenal geen haast te hebben.
We zaten op een mooie locatie genaamd Terra Nova  vlak bij de stad Carcasson.
Rondom Terra Nova waren alleen maar heuvels te bekennen wat zorgde voor een adembenemende rust.
Daarnaast droegen de meditatie en ontspanningsoefeningen daaraan ook een steentje bij.
S'middags was het werken met het paarden en dat was elke dag opnieuw een geweldige belevenis.
Ook de innerlijke mens werd niet vergeten en goed gevoed ,met verse vegetarische maaltijden.

Ondanks alle verwennerij, blijft het voor mij als hoogsensitief persoon ook belangrijk onder deze omstandigheden  om goed voor mijzelf te zorgen.
De hele dag in een groep vertoeven, met elkaar optrekken en delen wat de de dag brengt , zorgt al voor een berg prikkels.
Dan het bij komend programma en vooral de paarden die verlangen dat al jouw sensoren echt open blijven .
Op tijd begrenzen(wandelen, tekenen ,lezen in stilte momenten) en zoveel mogelijk als kan aan je eigen ritme houden(op tijd slapen of even gaan rusten).
Dat lukte allemaal redelijke goed en vond mij zelf al een hele piet.
Aan het einde van de week voelde ik toch dat spanningen en emoties om hoog kwamen en was verkwikkende huilbui nodig om het vat te legen.
Ontladen hoort er ook bij, daar naast betrapte ik mij zelf toch er toch weer op, dat zo maar uiten over wat je voelt tegen anderen, voor mij geen gewoonte is.
Creativiteit vormt voor mij daarin een grote bron, helaas was daar niet voldoende ruimte voor op dat moment.
Ik heb het als een hele mooi week ervaren en had het niet willen missen, daar ik weer veel over mijzelf en de paarden heb ontdekt.
Een week vol energie en warmte en gezelligheid met een mooie en fijne groep.!
Zo is iedere onderneming weer van toegevoegde waarde voor onze persoonlijke ontwikkeling en leven. 

Nu een nieuwe start ,want ik weet nu dat paarden coaching een nieuwe toegevoegde waarde gaat worden binnen mijn praktijk.Tijd om de weg te gaan openen en voor te bereiden!
Ruimte creëren tot de tijd daar is om de nieuwe vorm naar buiten te laten komen!