dinsdag 4 december 2012

Dinsdag 4 december De maand van overvloed of harmonie?

Steeds de intenties hebben om toch eerder weer en berichtje te plaatsen loopt weer op niets uit.
Misschien moet ik het maar om draaien,betekend bewust leven ook dat het dwingt tot bewust keuzes te maken
En zoals mijn blog verdwijnt dan weer onder aan het lijstje en vele andere dingen bovenaan .
Soms gaat het niet eens om belangrijkheid maar eerder om noodzaak zoals nu de sinterklaas suprises, maar ja wat is eigenlijk ook noodzaak.
In december trekt er altijd een hele waslijst voorbij zoals sint, kerst en niet vergeten daarnaast en tussen door de bij scholingen die gevolgd moeten worden als therapeut, de paarden die er altijd zijn en gewoon hun aandacht willen, de planning m.b.t de kinderen die extra activiteiten hebben en de agenda,s van pa en ma die strakker op elkaar afgestemd moeten worden om de chaos voor te zijn.
Toch wordt het elk jaar na mijn beleving makkelijker door gewoon meer los te laten meer op mij af te laten komen en bovenal niet te veel te willen.
Goed is goed zullen we maar zeggen, althans als we de winkels zien rond deze tijd, spreekt dat toch boekdelen.
Daar het elk jaar meer en uitgebreider moet zijn,van kleden tot eten en huis in richting.

Het overlijden van mijn schoonvader en alles wat dat met zich meebrengt (een lach een traan,herinneringen) maakt mij als mens kwetsbaar en zorgt er voor dat ik mij zelf minder verlies in alles wat deze maand met zich meebrengt.
Back to basic is letterlijk wat er met mij gebeurd, kunnen genieten van de kleinste dingen met elkaar daar lol om hebben, samen huilen en daarin vooral kunnen zijn wie we zijn.
Als gezin en met mensen en familie om ons heen die ons lief zijn c.q. raken.
Dan hebben we zoals ik het bleef maar weinig nodig om daar toe te komen.
Geen grote cadeau's, geen speciaal ingericht huis, geen nieuwe kleding, geen luxe maaltijd.
Gewoon met elkaar zijn is het belangrijkste, elkaar zien horen en willen bleven zoals lol hebben om elkaars humor. Al is het alleen al omdat je denkt nee daar heb je hem weer met zijn droge grapjes en toch moet lachen.
Of zoals mijn pubers die de grootste lol hadden om het feit dat een hun moeder weer moest bieden op zo'n gekke lamp op markplaats en riep ach ja dat is ons mam weer!

Misschien is dat vaak ook wel de tragedie in deze maand van overvloed in plaats van harmonie.
We verzorgen de buiten kant maar vergeten vaak de binnenkant en zo kijken we dan ook naar elkaar, verblind door dikke( voor)oordelen.
Verblind door dat we elkaar het hele jaar misschien wel ontlopen, niet willen zien of horen en in deze maand
ons gevraagd wordt bij elkaar te zijn...
Misschien zouden we ons en zeker ik ook,ons meer bewust moeten zijn van alles wat we willen en dus meer op ons af moeten laten komen.
Zodat we minder resultaat en doelgericht zijn en meer oog hebben voor ons zelf(in wie we zijn op dat moment) en van daaruit staan we echt open voor onze medemens!
Want wie zichzelf ziet zoals hij zij is en mag zijn van zichzelf, ziet ook werkelijk die ander als mens!

Laat de harmonie waar we zo vaak naar op zoek zijn in december een stroming zijn door het hele jaar en dus alle seizoenen heen!

warme groet michaela



dinsdag 30 oktober 2012

dinsdag 30 oktober Niet vergeten hoor!

Programma van Mentalcare;

_Donderdag 8 november Vasthouden of juist loslaten! (17 januari 2013 herhaling)
_Donderdag 22 november Hoeveel rust heb jij/Ervaren van harmonie (31 januari 2013 herhaling)
_Donderdag 13 december Voel je vrij om hier te zijn/ontdek het kind in jou! (14 februari herhaling)

kijk voor meer informatie op www.mentalcare.nl

Dinsdag 30 oktober, We pakken het gewone leven weer op...............

Op 20 oktober overleed mijn schoonvader na een moeilijke strijd met het leven en de dood.
Zijn ziekte haalde hem in , fysiek uitgeblust maar mentaal eigenlijk nog dat uit het leven willen halen wat er in zat.
De strijd om nog te mogen leven, is vaak ook de angst voor de dood.Zeker als we in ons  leven niet anders gewend zijn geweest het leven zo gemoed te treden. Vaak zien we deze processen niet bij een ander omdat we ze nauwelijks herkennen of bewust van zijn in ons zelf en de strijd buiten de overeenkomstige essentie velen vormen kent.Maar als de strijd lang duurt wordt die dikke wintermantel broos en is dan onderhevig aan slijtage.
Die slijtage zorgt er voor dat er en bepaalde zachtheid ontstaat waarin we mensen soms opnieuw ontmoeten en zo was dat ook met mijn markante schoonvader.
Onder die winter mantel zat een mens die behoefte had aan liefde , warmte en genegenheid zoals wij allemaal een grote behoefte daar aan hebben maar vaak ontkennen.
Door de slijtage van die wintermantel werd er iets zichtbaar wat lang misschien wel anders leek dan het in werkelijkheid was.
Drempels vielen weg de afstand werd kleiner en het bereik van mens tot mens werd groter, warmer, begrip voller en intenser.
Zo kan de weg naar de dood  ook verzachtend zijn en mens dichter bij elkaar kunnen brengen dan in het volle leven zelf.
Toch besef ik nu is zijn overlijden voor mij weer een mooie bewustwording van het gegeven dat we vooral van elkaar moeten genieten in het leven zelf, door bewust te blijven kijken naar zelf.
kijken naar ons zelf en vanuit die spiegel de ander ruimte te kunnen geven en minder oordelend te zijn en te accepteren van dat wat is.
Acceptatie leid naar ruimte voor jezelf en uit eindelijk naar die ander en simpel weg met elkaar gewoon te kunnen zijn wie je bent op dat moment.
iedereen heeft namelijk zo zijn eigentijds pad om dingen/situaties te doorleven en zijn weg te kunnen vervolgen.
Zo ook mijn schoonvader en heeft vast nu rust gevonden, de rust waar zijn ziel zo naar verlangde.

Het leven gaat door net als op de dag dat hij overleed, binnen was het stil buiten leefde ieder zijn leven.
Toch dat het binnen stil was en er veel moest gebeuren maakt dat er ook weer veel levenslessen zijn opgedaan en een bewustwording gecreëerd.
Al is het maar dat mijn controle werkelijk overboord moest en ik alleen maar dienstbaar kon zijn.
Een rol die voor een regelaar als ik niet makkelijk is maar mij het wel makkelijker maakte om goed bij mijn eigen gevoel te blijven en mij geen kans gaf mijzelf te verliezen in de emotie,s.
Na ja even dan op de begrafenis maar goed we mogen natuurlijk ook gewoon mens zijn!
Nu veder met mijn weg te plaveien en nieuwe stappen te zetten en met deze nieuwe bewustwording als warme deken om mij heen.
Geen strijd, maar zijn in zachtheid ,zien en gezien worden,vallen en opstaan , lach en een traan en bovenal delen met elkaar.

warme groet michaela



woensdag 17 oktober 2012

hoogsensitief- michaela: hoogsensitief- michaela: Dinsdag 18 september,Na e...




hoogsensitief- michaela: Dinsdag 18 september,Na een week nagenieten van ...

Woensdag 18 oktober alweer een maand geleden besef ik , nu mijn blog weer open.
De tijd gaat soms te snel waardoor sommige dingen zoals mijn blog in eens aan mij voor bij glijden.
Mijn boekje zoals ik de vorige keer aangaf , is eindelijk verstuurd naar verschillende uitgevers.
met trillende vingers heb ik alles verzonden per mail en t'ja het blijft spannend een boekje uitgeven.
dit boekje misschien nog wel meer als mijn vorige boekje daar het deels autobiografisch is en veel over mij zelf als mens laat zien.
En t'ja laat dat nou net niet altijd mijn sterkste kan zijn geweest.
Maar het tij kan keren (weten we nu)en een nieuwe wending nemen en dat is maar goed ook.
Stel je voor dat ik nog steeds draaiende zou zijn in een wervelstorm in mijn eigen cocon , dan zou ik de wereld totaal anders ervaren als nu.
Ondanks allerlei bewegingen om mij heen zoals de zorg van mijn schoonvader, mijn boekje wat nu weg is en wat daar uit zal komen, de ontwikkeling met de paarden(intuïtief rijden en communiceren met) die nu in volle gang is en het nieuwe programma wat ik uitgezet heb binnen mijn praktijk en niet te vergeten mijn heerlijke pubers die beloofd was om hun kamer een nieuwe look te mogen geven, is er toch rust....
Net zoals het nu buiten de overgang naar de herfst is ingezet, door zon en regen/wind die elkaar afwisselen. Zo is het ook thuis en met mijn werk mee gaan in het ritme wat op dat moment bij mij past en dat vooral ook op tijd aangeven en delen.
Vooral dat laatste wilde ik nog wel eens vergeten en zat soms al verder als mijn gezinsleden wat ook het onstuimige herfst weer binnen bracht.
Maar ja al doende leert men zullen we maar zeggen en daarbij doet de herfstvakantie ook een duit in het zakje, daar het nu wat rustiger is in de praktijk waardoor we wat meer kunnen uit balanceren.
Duidelijk is mij nu wel hoe belangrijk het is dat ook andere jouw stapjes kunnen volgen en boven al eerst jij zelf.
Niet meteen controle willen hebben over het hele plan maar het als doel zien en bij stap een beginnen.
Dus met zijn allen een plan bespreken en taken verdelen en vandaar uit stap voor stap verder gaan.
En dus niet meteen van begin af aan al weten hoe het eind resultaat moet zijn zoals voor de kamers van mij puber.
Of mijn boekje wel wordt aangenomen en hoe het dan verloopt, of de weg die mijn schoonvader nu bewandelt naar het einde, niet weten maar berusten in en loslaten en doen wat op dat moment voor jouw belangrijk is en in mijn geval weer rust geeft.
Al is het bewijzen van spreken maar dat je een kaarsje aan steekt!
Dus bij dezen zijn jullie getuig dat ik ook tegen mijzelf zeg nogmaals loslaten en naar je toe laten komen maar er wel bewust bij blijven.
Want ook op de weg van het loslaten kun je beren tegen komen als je niet goed naar jezelf luistert en
naar jezelf luisteren opent de weg uit eindelijk naar die ander!
Dus ga ik nu bewust via mijn blog jullie warm maken voor mijn nieuwe programma, de behoefte van uit mij om te delen met jullie van die informatie en handelingen leidend tot een weg waar misschien ook jullie behoeften liggen!

Agenda/ programma  van november 2012 tot maart.2013

Voor volwassenen;

8   november/17 januari: Wat houdt jou nu bezig/Vasthouden of juist loslaten?
22 november/31 januari: Hoeveel innerlijke rust heb jij/Het ervaren van harmonie!
13december/14 februari:  Voel je vrij om hier te zijn/ontdek het kind in jou!

Vanaf 9 januari start voor de kinderen de kidsworkshop, voor hoogsensitieve kinderen op de woensdag middag.

KIJK VOOR MEER INFORMATIE OP www.mentalcare.nl



dinsdag 18 september 2012

Dinsdag 18 september,

Na een week nagenieten van de heerlijk week in de Pyreneeën nu weer met beide voetjes op de grond.

Afgelopen week meteen in Nederland de draad opgepakt om de ervaring uit de Pyreneeën door te zetten en een eerste stap te maken naar een nieuwe vorm in de praktijk.
Heerlijk om weer op een nieuw uitzicht te kunnen creëren!

Deze week druk met het zoeken van een uitgever en het afronden van mijn nieuwe boekje, over Hoogsensitiviteit!

Deels autobiografisch en van daaruit allerlei thema's in relatie met Hoogsensitiviteit.
Het zou mooi zijn als het boekje een herkenning mag zijn van gevoelens en een opening mag creëren naar het omgaan met.
In plaats van je te verliezen in diepe dalen /jouw valkuil een kracht bron mag zijn naar tevredenheid met jouw zelf en uit eindelijk de mensen om jouw heen.
Voor mij is het boekje een nieuw begin naar zijn oftewel laten zien wie ik werkelijk ben!

Het is heerlijk om aan een boekje te werken maar tevens moet je waakzaam blijven om jezelf niet te verliezen.
Autobiografisch schrijven, maakt die kans wel groter ,daar je een doosje oprukt van waar uit soms meer te voorschijn komt als jezelf had gedacht.
Zoals herinneringen, twijfels ,emoties en gevoelens. 
Alles vraagt dan ook tijd, voor je zover bent dat je het aan het papier toevertrouwd.
Het tempo groeit dan ook mee met het boek en dat is maar goed ook.
Gelukkig voor mij daar ik juist vaak geneigd ben te hard te gaan , moet ik nu dus wel inhouden of ik wil of niet want het gaat toch nu eenmaal toch niet sneller.
dankbaar ben ik voor mijn hond die de pauzes wel weet aan te geven, maar goed ook want die pauzes leveren vaak weer de mooiste schrijf momenten.

Nu dus zoeken naar een uitgever die niet alleen een autobiografisch boekje wil uitgeven, maar ook een boekje dat voorzien is van gedichten en kunstwerken!

Een uitbreiding van mijn eerste boekje dat alleen bestond uit gedichten kunstwerken.
Geen eenvoudige klus met alle regels waarvan uitgevers zich voorzien, maar ik ben er van overtuigd dat er zeker een weg open zal liggen................

Jullie horen van mij!


woensdag 12 september 2012

Nieuwe start na een geweldige week in de Pyreneeën.!

Toch nog even weg ! Afgelopen week ben ik naar de Pyreneeën geweest waar ik gewerkt heb met wilde paarden.(vanuit de organisatie Terra Natura)
Het weg gaan was een hele onderneming daar niet iedereen hier in huis het even goed overzag en emoties de overhand dreigde te nemen.
Maar goed na overleg en vele tips om met de kinderen  o.a.een schemaatje van taken te maken kwam er toch rust in de huis.
En nee ik heb niets geregeld deze keer alleen maar aangegeven en letterlijk de controle losgelaten met als motto samen oplossen.
En dat is wonderwel helemaal goed gegaan, gaf mij een berg rust met weggaan en zo bleef de regie in de handen van de achterblijvers.

Wat zijn paarden mooie dieren en zeker als ze in het wild leven daar ze een heel zuiver oer ritme hebben.
Zo dicht bij hun intuïtie, dat wij als mensen daar echt nog wel wat van kunnen leren wauw!
Energetisch werken met paarden vraagt om een goede balans en rust in jezelf te kunnen bewaken en bovenal geen haast te hebben.
We zaten op een mooie locatie genaamd Terra Nova  vlak bij de stad Carcasson.
Rondom Terra Nova waren alleen maar heuvels te bekennen wat zorgde voor een adembenemende rust.
Daarnaast droegen de meditatie en ontspanningsoefeningen daaraan ook een steentje bij.
S'middags was het werken met het paarden en dat was elke dag opnieuw een geweldige belevenis.
Ook de innerlijke mens werd niet vergeten en goed gevoed ,met verse vegetarische maaltijden.

Ondanks alle verwennerij, blijft het voor mij als hoogsensitief persoon ook belangrijk onder deze omstandigheden  om goed voor mijzelf te zorgen.
De hele dag in een groep vertoeven, met elkaar optrekken en delen wat de de dag brengt , zorgt al voor een berg prikkels.
Dan het bij komend programma en vooral de paarden die verlangen dat al jouw sensoren echt open blijven .
Op tijd begrenzen(wandelen, tekenen ,lezen in stilte momenten) en zoveel mogelijk als kan aan je eigen ritme houden(op tijd slapen of even gaan rusten).
Dat lukte allemaal redelijke goed en vond mij zelf al een hele piet.
Aan het einde van de week voelde ik toch dat spanningen en emoties om hoog kwamen en was verkwikkende huilbui nodig om het vat te legen.
Ontladen hoort er ook bij, daar naast betrapte ik mij zelf toch er toch weer op, dat zo maar uiten over wat je voelt tegen anderen, voor mij geen gewoonte is.
Creativiteit vormt voor mij daarin een grote bron, helaas was daar niet voldoende ruimte voor op dat moment.
Ik heb het als een hele mooi week ervaren en had het niet willen missen, daar ik weer veel over mijzelf en de paarden heb ontdekt.
Een week vol energie en warmte en gezelligheid met een mooie en fijne groep.!
Zo is iedere onderneming weer van toegevoegde waarde voor onze persoonlijke ontwikkeling en leven. 

Nu een nieuwe start ,want ik weet nu dat paarden coaching een nieuwe toegevoegde waarde gaat worden binnen mijn praktijk.Tijd om de weg te gaan openen en voor te bereiden!
Ruimte creëren tot de tijd daar is om de nieuwe vorm naar buiten te laten komen!


dinsdag 21 augustus 2012

Dinsdag 21 augustus en de zomer al weer bijna voorbij en weer twee maanden verder na mijn laatste blog bericht!

De zomer heeft normaal  altijd het magische tintje voor mij van alles even loslaten en uit het gareel mogen komen van alles wat ons normaal in het dagelijks leven bezig houdt.
Deze zomer liep het toch wat anders.........................
Zowel binnen het gezin ,de jongste en zijn zoektocht  naar een passende school en een zoektocht die  helaas voor de vakantie niet afgesloten kon worden.
De kinderen die meegingen met opa en oma naar Newyork en help jaaa weer zo'n ouder die het lastig vindt om los te laten en ja ik wel te verstaan.!
Op het werk, mijn echtgenoot die een verbouwing had wat ook niet bepaald volgens een positief ritme verliep.
De familie oftewel de zorg rondom mijn schoonvader, die langzaam moet gaan toe geven aan zichzelf dat met een nieuwe diagnose  als acute leukemie er toch een einde in zicht komt van zijn leven.
Allemaal gebeurtenissen die een schaduw werpen over die normaal  zorgeloze en vrije zomervakantie.

Enerzijds ik als oplossend type en die meteen alles op mijn rug neemt, moest toegeven dat er niets anders bestond dan toch alle controle los te laten.
Als moeder kun je nu eenmaal niet overal grip op willen hebben en beseffen dat je toch wel een goede moeder bent zonder als maar te moeder kloeken ha ha
ook de zorg voor schoonfamilie vraagt vaak als schoondochter een stapje naar achter te doen want ze hebben al eigen familie zou ik zo zeggen met drie dochters.
Maar ja voor mij als regelneef en therapeut die altijd processen moet kunnen overzien niet altijd even makkelijk.

Dus pffffff je ook op nieuwe dingen blijven richten en daarbij vooral de energie halen uit de kleine dingen in het leven.
Toch een kunstwerk maken ,genieten van de moestuin als de eerste tomaten weer verschijnen,maar ook lol maken met elkaar en kunnen lachen om alle liefdes prikkelingen van onze puber zoon en de eerste vakantie van onze dochter met haar vriendje.
Het mooie van deze zomer was dat het intense emoties opriep en tevens door de ruimte voor een lach en een traan er een groot gevoel van delen en verbonden zijn met elkaar was en is.

 Want geloof mij ,als hoogsensitief gezinnetje, heb je elkaar hard nodig om niet met zijn alle te gaan vlinderen door alle emoties.
Zien,benoemen maar vooral ook delen/praten/doen met elkaar zorgen dat de voetjes stevig op de vloer blijven of dat we in iedergeval elkaar op tijd aan het jasje kunnen trekken en of ruimte geven!

dinsdag 19 juni 2012

Juni is altijd een drukke maand en zeker als de vakantie vroeg valt, alles moet afgrond worden op het werk,mijn zoon heeft een proefwerk week en loopt heerlijk in en uit en dochter lief heeft al vroeg vakantie want die hoeft niets meer in te halen .
Rust is dus weer even weg in huis en dan is altijd weer even schakelen om de concentratie bij de overige werkzaamheden te kunnen houden.
In het weekend wordt het ook oppassen geblazen want als je niet uitkijkt schuif je van feestje naar feestje.
Maar ....... toch lukt het steeds beter om keuzes te maken en dat te doen wat op dat moment het beste voelt.
En het vraagt zo ver als mogelijk/haalbaar is de controle los te laten en de werkzaamheden/activiteiten in te plannen met de dag.
Dat geeft rust en ruimte en maakt dat je tot keuzes komt die bij jou passen.
Lang vond ik dit heel moeilijk ,zeker toen de kinderen klein waren,want je wilt een goede moeder zijn en iedereen naar de zin maken en dat gaat nu eenmaal niet samen als je daarvoor steeds jezelf voorbij loopt.
Maar toch val je dan niet buiten de boot want die ander......
Nee, je valt pas buiten de boot als je overloopt van stress en daardoor gestrest reageert op je kinderen,je echtgenoot afsnauwt, een buitenstaander een oorveeg uit de pan geeft en het ergste jezelf dus finaal over het hoofd ziet en uitgeput de ander daarvan de schuld geeft.
Maar wie vergat nu te kijken of het allemaal wel in zijn leefritme past? Ja precies jij!
Zelf vergeten we vaak onze basis en onze basis is dat wat we iedere dag nodig hebben als men om te kunnen functioneren.
Zoals ik zelf elke dag voor het werk met mijn hond wandel ,niet alleen voor zijn behoefte maar ook om zelf  met een leeg hoofd te kunnen beginnen aan mijn werk.
Weten wat je nodig hebt om te kunnen functioneren is voor iedereen belangrijk maar zeker als hooggevoelig mens willen we ons niet verliezen in berg van prikkels zoals emoties,keuzes,werkzaamheden enz.
onze Tom.
Onze basis houdt ons staande in deze drukke en rumoerige maatschappij en geeft ons kracht om zelfs daarin rust te kunnen vinden.




maandag 11 juni 2012

vandaag eindelijk weer een berichtje op mijn blog! De laatste tijd ben ik met veel nieuwe dingen bezig geweest zoals o.a. mijn nieuwe boek, ontwikkelingen op paarden gebied en in mijn gezin.
Dus mijn blog bleef een beetje achter,nou ja behoorlijk achter.
Soms moet je keuzes maken en bepaalde dingen even op de lange baan schuiven en het internet gebeuren is dan toch het eerste  bij mij wat daar onder moet lijden .
Tijd en ruimte om dingen zo goed mogelijk te ondernemen zijn voor mij heel belangrijk en t'ja daar horen keuzes bij ,wil ik dat zo bewust mogelijk doen.
Daar naast speelt in de zomer ook de tuin mee ,waar ik graag veel liefde en aandacht in stop.
Het geeft zo'n rust werken in de tuin en levert altijd nieuwe ideeën op.
Nieuwe ideeën komen er zeker aan in september ,paarden zullen een rol gaan spelen in mijn praktijk oftewel een nieuwe therapie vorm zal zijn intrede gaan doen.
Boekje op de markt brengen en  meer ,groepsactiviteiten,maar eerst ruimte om het allemaal goed te voltooien wat plannen betreft en dan stapje voor stapje uitvoeren.
Genieten van ieder stapje en intuïtief blijven voelen of het allemaal klopt. want wie zegt dat we haast moeten hebben ?
Aan haast hebben we hoogsensitieve geen boodschap want dan wordt het een rommeltje of een broodtrommel zonder inhoud.
Nog even wachten dus............
Hoe is dat voor jou plannen,keuzes maken,richting geven aan ?
Is jouw hoogsensitieviteit dan een krachtbron voor jouw of zie je het als etiketje van klachten en /hindernissen?

dinsdag 3 april 2012

Foto gemaakt in de vlindertuin in zeeland!
Gedicht gemaakt toen ik de opleiding voor tekentherapeut volgde;

Ik zoek,zoek en vindt,
De onbevangendheid van een kind!
De warmte van een moederschoot
De kwetsbaarheid en vrijheid van een vlinder,
Ja stop nu geen gehinder want dit ben Ik!
vandaag 3 april en tijd voor een nieuw berichtje op mijn blog.

Vandaag ben ik bezig met schrijven aan mijn nieuwe boek.
Een boekje wat gedeeltelijk autobiografisch is over mij ,aangevuld met gedichten ,kunstwerken en verhalen die allemaal betrekking hebben op hoog sensitiviteit.
Het zou mooi zijn als dit boekje de drempels rond hoog sensitiviteit weg zou halen en het meer een plaats zou krijgen in het dagelijks leven.
Niet om er nog een etiketje er bij te creëren maar juist om te laten zien ,dat als hoog sensitiviteit erkent zou worden te meer door de persoon zelf natuurlijk, maar ook door basisscholen en vervolg onderwijs hoeveel mooie en krachtige en getalenteerde mensen onze aardbol bevat.  hoog sensitief zijn is krachtig zijn en kwaliteiten bezitten alleen heb je vaak een andere route nodig om ze naar buiten te brengen.
Vaak worden deze kinderen bestempelt als A.D.D. of A.D.H.D. terwijl ze alleen maar bevattelijker zijn voor alle prikkels van buiten af en daardoor gemakkelijker zichzelf verliezen.
leren omgaan met jouw hoog sensitiviteit is niets meer of minder als leren omgaan met dat wat je nodig hebt om bewust te blijven van jouw plek in wie je bent en mag zijn van jezelf.
Mijn weg was lang maar de moeite waard om te ontdekken dat tijd en ruimte en bewust zijn van jouw eigen kwaliteiten onbegrensde mogelijkheden schept!
Graag hoor ik hoe jij hier tegen aan kijkt ..........................dus laat  rustig een berichtje achter!

vrijdag 30 maart 2012

Vandaag voor het eerst een blog gestart ! Vindt het heel spannend, daar ik eigenlijk niet graag mijn wereld groot maak en dus tastbaar houd of beter gezegd grijpbaar/hanteerbaar.

Toch wordt de behoefte om te delen steeds groter ,want uit eindelijk is delen jezelf laten zien aan de ander en ook die ander mogen zien.
Na mijn gedichten bundel ben ik nu bezig met een nieuw boekje waar niet alleen maar gedichten instaan en  schilderijen,maar nu combineert met mij levens verhaal en als rode lijn mijn hoog sensitiviteit.
Ook weer een manier van delen,spannend want als je dyslexie hebt is schrijven eigenlijk geen hobby pfff.
Maar een verhaal willen vertellen en daar mee iets uit willen dragen geeft een enorme kick!

Het delen wordt nog groter daar ik vier mooie workshops ga geven naar aanleiding van een thema,voor maximaal vier personen per groep, duur 1 dag.
Alles gericht op tijd warmte en aandacht en natuurlijk op hoog sensitiviteit.

3   april  De innerlijke voorjaarschoonmaak.
24 april Aarden/Doen
8   mei Kwetsbaarheid
5  juni Vrijheid

Meer weten ? Kijk eens op www.mentalcare.nl

Het delen wordt dus groter stapje voor stapje de wereld in geen haast maar tijd en ruimte om het tatsbaar te houden oftewel een reis voor het leven!